فاجعه در سکوت

فاجعه در سکوت گاهی می خواهم فریاد شوم، تا عریان و بی خبر فرود آیم بر سر گرگهای پنهان در پشت نقاب آدمیت، تا دیگر در پوشش آدم، انسانها را ندرند. تا دیگر هیچ کس قربانی زیادی خواهی آنها نشود تا شاید جهان قدری آرامش ببیند. آری هنوز پس از 30 سال هنوز زخمهایی تازه است، هنوز تاولها یکی پس از دیگری ترک بر می دارد تا شاهدی باشد به درنده خویی و ابلیس گونه ی بعضی آدم نماها. سرزمینم سردشت! هنوز